فروش اقساطی کلیه کالاها فعال و فقط برای ارومیه میباشد

تداکس — TEDAXفروشگاه اینترنتی ارومیه
کنسول و بازیراهنمای خرید

هدست گیمینگ: تأخیر، میکروفون و وزن — سه چیزی که بازی را می‌سازند

چرا اتصال باسیم و دانگل USB برای بازی رقابتی از بلوتوث بهترند، چه زمانی نویز کنسلینگ در هدست لازم است، و چرا درایور بزرگ‌تر مکان‌یابی بهتر نمی‌دهد. با مقایسهٔ پنج مدل موجود.

تیم تداکس۸ دقیقه مطالعه
هدست گیمینگ: تأخیر، میکروفون و وزن — سه چیزی که بازی را می‌سازند

هدست گیمینگ با هدفون معمولی سه تفاوت دارد و هر سه در جلسهٔ اول بازی خودشان را نشان می‌دهند: تأخیر صدا، میکروفونی که صدای شما را به تیم می‌رساند، و وزنی که باید سه ساعت پیوسته تحمل شود.

این راهنما هر سه را با مدل‌های موجود در فروشگاه تداکس باز می‌کند و می‌گوید کدام مشخصه برای کدام نوع بازی تعیین‌کننده است — چون هدستی که برای بازی رقابتی درست است، برای بازی داستانی انتخاب گران و بی‌دلیلی است.

تأخیر: مهم‌ترین تفاوتی که در فهرست مشخصات پیدا نمی‌کنید

در بازی، شنیدن صدای قدم حریف نیم ثانیه دیرتر از دیدنش یعنی باخت. برای همین نوع اتصال در هدست گیمینگ اهمیتی دارد که در هدفون موسیقی ندارد. سه مسیر وجود دارد:

  • باسیم (جک ۳٫۵ میلی‌متری). عملاً بدون تأخیر، چون سیگنال آنالوگ است و هیچ فشرده‌سازی و رمزگشایی در کار نیست. ساده‌ترین و مطمئن‌ترین مسیر.

  • گیرندهٔ اختصاصی USB (دانگل). بی‌سیم است ولی روی کانال اختصاصی خودش کار می‌کند، نه پروتکل عمومی بلوتوث. تأخیرش به‌قدری کم است که در بازی حس نمی‌شود.

  • بلوتوث معمولی. راحت‌ترین برای موبایل و کم‌دردسرترین برای اتصال، ولی بیشترین تأخیر را دارد. برای بازی داستانی مشکلی نیست؛ برای بازی رقابتی آنلاین، هست.

در مشخصات مدل‌های زیر، همین تمایز ثبت شده است: INZONE H3 اتصالش «باسیم» با جک ۳٫۵ میلی‌متری است، و H7 و H9 هر دو در محتویات جعبه‌شان گیرندهٔ USB دارند — یعنی مسیر دوم را در اختیارتان می‌گذارند.

اگر بازی رقابتی آنلاین می‌کنید، ترتیب انتخاب اتصال این است: باسیم یا دانگل USB اول، بلوتوث آخر. اگر بازی داستانی و تک‌نفره می‌کنید، این ترتیب اهمیتی ندارد و بهتر است بودجه را صرف راحتی و کیفیت صدا کنید.

وزن: عددی که در ساعت سوم تعیین‌کننده می‌شود

هدست گیمینگ برخلاف هدفون همراه، ساعت‌ها پیوسته روی سر می‌ماند. سه مدل سونی این جمع به‌ترتیب ۲۹۹، ۳۲۵ و ۳۳۰ گرم وزن دارند — اختلافشان کم به نظر می‌رسد و در ساعت سوم بازی، اختلاف کمی نیست.

مدل باسیم INZONE H3 با ۲۹۹ گرم سبک‌ترین است، و منطقی هم هست: باتری و مدار بی‌سیم ندارد. این یکی از معدود جاهایی است که ساده‌تر بودن یک مزیت واقعی است، نه یک کمبود.

INZONE H7 با ۳۲۵ گرم و بازدهی باتری ۴۰ ساعت، طولانی‌ترین دوام این جمع را دارد و در ۳٫۵ ساعت کامل شارژ می‌شود. برای کسی که هر شب چند ساعت بازی می‌کند، ۴۰ ساعت یعنی هفته‌ای یک بار شارژ.

نویز کنسلینگ در هدست گیمینگ: لازم یا اضافه؟

اینجا تفاوت جالبی بین مدل‌ها هست. INZONE H3 در مشخصاتش «فاقد قابلیت نویز کنسلینگ» ثبت شده، H7 فقط حذف نویز مکالمه (ENC) دارد، و H9 نویز کنسلینگ فعال (ANC) کامل دارد.

این سه حالت سه فلسفهٔ متفاوت‌اند. برای بازی در اتاق شخصی، نویز کنسلینگ فعال چیز اضافه‌ای است و همان پول بهتر است صرف صدا و راحتی شود. برای بازی در محیط مشترک — خانهٔ شلوغ، خوابگاه، فضای بازی عمومی — دقیقاً همان چیزی است که تمرکز را ممکن می‌کند. اگر می‌خواهید بدانید این قابلیت روی چه صداهایی واقعاً جواب می‌دهد، در هدفون نویز کنسلینگ با آزمون‌های ساده توضیحش داده‌ایم.

ENC که در H7 آمده، مسئلهٔ دیگری را حل می‌کند: صدای شما برای هم‌تیمی‌ها. برای بازی تیمی این گاهی از ANC مهم‌تر است، چون بدترین تجربهٔ صوتی در بازی گروهی، هم‌تیمی‌ای است که صدایش با پس‌زمینه قاطی می‌شود.

درایور و صدای فراگیر: مکان‌یابی مهم‌تر از بم است

در موسیقی دنبال بم عمیق و جدایی سازها هستید؛ در بازی دنبال چیز دیگری: تشخیص اینکه صدا از کدام جهت و چه فاصله‌ای می‌آید. به این «مکان‌یابی صوتی» می‌گویند و در بازی رقابتی از کیفیت صدا مهم‌تر است.

هر سه مدل سونی درایور ۴۰ میلی‌متری دارند و INZONE H3 در مشخصاتش صدای ۳۶۰ درجهٔ Spatial و درایور داینامیک با کویل صوتی CCAW را ثبت کرده. مانستر X300S مسیر متفاوتی رفته: درایور ۵۷ میلی‌متری — بزرگ‌ترین این جمع — با صدای فراگیر مجازی ۷٫۱ و پاسخ فرکانسی ۲۰ تا ۲۰٬۰۰۰ هرتز، و مقاومت در برابر گرد و غبار.

درایور بزرگ‌تر لزوماً مکان‌یابی بهتر نمی‌دهد؛ حجم و بم بیشتری می‌دهد. مکان‌یابی بیشتر به پردازش صدای فراگیر و کالیبراسیون بستگی دارد تا به قطر درایور. برای همین در بازی، عدد درایور تنها معیار خوبی نیست.

برای کنسول یا برای کامپیوتر؟

سازگاری، چیزی است که بیشترین خرید اشتباه را در این دسته می‌سازد. هدستی که با گیرندهٔ USB روی کامپیوتر بی‌نقص کار می‌کند، ممکن است روی کنسول فقط بخشی از قابلیت‌هایش را بدهد یا اصلاً میکروفونش شناخته نشود.

مطمئن‌ترین حالت برای کنسول، هدستی است که برای همان دستگاه ساخته شده. PULSE Explore دقیقاً از همین دسته است — هدست بی‌سیم سونی برای پلی استیشن ۵. مشخصات فنی کاملش هنوز در صفحهٔ محصول ثبت نشده، پس اینجا دربارهٔ اعدادش ادعایی نمی‌کنیم؛ قبل از تصمیم صفحهٔ خودش را ببینید.

اگر هنوز بین نسخه‌های خود کنسول مردد هستید، پیش از انتخاب هدست، تفاوت پلی استیشن ۵ اسلیم و پرو را ببینید؛ انتخاب دستگاه، سازگاری هدست را هم تعیین می‌کند و ترتیب درست، اول دستگاه است بعد جانبی.

جدول مقایسه

مدل

اتصال

درایور

حذف نویز

باتری

وزن

سونی INZONE H3

باسیم، جک ۳٫۵ میلی‌متری

۴۰ میلی‌متر

ندارد

بدون باتری

۲۹۹ گرم

سونی INZONE H7

بی‌سیم، بلوتوث ۵ + گیرندهٔ USB

۴۰ میلی‌متر

ENC

۴۰ ساعت

۳۲۵ گرم

سونی InZone H9

بی‌سیم، بلوتوث ۵ + گیرندهٔ USB

۴۰ میلی‌متر

ANC فعال

۳۲ ساعت

۳۳۰ گرم

مانستر X300S

ثبت نشده

۵۷ میلی‌متر

ثبت نشده

ثبت نشده

ثبت نشده

سونی PULSE Explore

بی‌سیم، برای پلی استیشن ۵

ثبت نشده

ثبت نشده

ثبت نشده

ثبت نشده

امپدانس هم در دو مدل ثبت شده: ۳۵ اهم برای H3 و ۳۲ اهم برای H9. عدد پایین‌تر یعنی راحت‌تر با خروجی صدای معمولی کنسول و لپ‌تاپ به صدای بلند می‌رسد و به تقویت‌کنندهٔ جداگانه نیازی ندارد — که برای گیمر، همان چیزی است که می‌خواهد.

میکروفون: تفاوتی که خودتان هرگز نمی‌شنوید

عجیب‌ترین نکتهٔ هدست گیمینگ این است که مهم‌ترین بخشش را خودتان ارزیابی نمی‌کنید. کیفیت میکروفون را فقط هم‌تیمی‌های شما می‌شنوند، و بازخوردی هم معمولاً نمی‌دهند مگر وقتی خیلی بد باشد.

دو چیز تعیین‌کننده است. اول، فاصله و جهت میکروفون: میکروفون بوم‌دار که جلوی دهان قرار می‌گیرد ذاتاً صدای تمیزتری می‌گیرد تا میکروفون کوچکی که روی بدنه تعبیه شده، چون نسبت صدای شما به صدای محیط از پایه بهتر است. دوم، حذف نویز مکالمه (ENC) که صدای فن، کیبورد مکانیکی و رفت‌وآمد اطراف را از تماس شما پاک می‌کند — همان چیزی که در مشخصات INZONE H7 ثبت شده است.

اگر بیشتر بازی‌هایتان تیمی و صوتی است، این بخش را جدی‌تر از کیفیت پخش بگیرید. یک راه ساده برای سنجش: قبل از خرید، صدای خودتان را با همان هدست ضبط کنید و بعد گوش بدهید. آنچه می‌شنوید دقیقاً همان چیزی است که تیمتان هر شب می‌شنود.

چهار اشتباه رایج در خرید هدست گیمینگ

  • خرید بر اساس عدد درایور. درایور بزرگ‌تر بم بیشتر می‌دهد، نه مکان‌یابی بهتر. در بازی رقابتی، مکان‌یابی مهم‌تر است.

  • انتخاب بلوتوث برای بازی رقابتی. راحتی اتصالش وسوسه‌انگیز است و تأخیرش دقیقاً همان جایی ضربه می‌زند که نباید.

  • بی‌توجهی به وزن. اختلاف سی گرم روی کاغذ هیچ است و در ساعت سوم، تفاوت بین ادامه‌دادن و برداشتن هدست است.

  • فرض سازگاری. «بی‌سیم است پس با کنسول من کار می‌کند» فرض نادرستی است. سازگاری را قبل از خرید در صفحهٔ محصول ببینید.

اگر عینک می‌زنید، وزن و فشار بالشتک گوشی دو برابر مهم می‌شود: دستهٔ عینک بین بالشتک و سر گیر می‌کند و بعد از یک ساعت دردناک می‌شود. در این حالت مدل سبک‌تر با بالشتک نرم‌تر، انتخاب عاقلانه‌تری است حتی اگر مشخصات فنی ضعیف‌تری داشته باشد.

کدام برای کدام بازیکن؟

  • بازی رقابتی آنلاین، اتاق شخصی: INZONE H3 با اتصال باسیم و ۲۹۹ گرم — بدون تأخیر، سبک‌ترین، بدون نگرانی شارژ.

  • جلسات طولانی، بی‌سیم: INZONE H7 با ۴۰ ساعت بازدهی و گیرندهٔ USB.

  • بازی در محیط شلوغ: InZone H9 که تنها مدل این جمع با نویز کنسلینگ فعال است.

  • پلی استیشن ۵: PULSE Explore که برای همین دستگاه ساخته شده.

  • بم قوی برای بازی داستانی: مانستر X300S با درایور ۵۷ میلی‌متری و صدای فراگیر مجازی ۷٫۱.

اگر هدست را برای موسیقی و مسیر روزانه هم می‌خواهید، معیارها عوض می‌شود و مدل گیمینگ لزوماً انتخاب خوبی نیست — وزن و اندازه‌اش برای حمل روزانه ساخته نشده. چارچوب انتخاب برای آن کاربرد را در راهنمای خرید هدفون بلوتوثی جدا آورده‌ایم.

جمع‌بندی

ترتیب درست تصمیم این است: اول نوع بازی (رقابتی یا داستانی) که مسیر اتصال را تعیین می‌کند، بعد محیط بازی که مشخص می‌کند نویز کنسلینگ لازم دارید یا نه، بعد طول جلسات که وزن و باتری را تعیین می‌کند، و در آخر سازگاری با دستگاهتان که باید قبل از پرداخت قطعی شود.

فهرست کامل مدل‌ها با مشخصات و موجودی لحظه‌ای در صفحهٔ دستهٔ هدفون و هندزفری است.

قیمت‌ها و موجودی در لحظهٔ انتشار بررسی شده‌اند؛ عدد نهایی را در صفحهٔ محصول ببینید.

نویسنده
تیم تداکس
اشتراک‌گذاری:

سؤالات متداول

فرق هدست گیمینگ با هدفون معمولی چیست؟

سه تفاوت اصلی: مسیر اتصال با تأخیر کمتر (اتصال باسیم یا گیرندهٔ اختصاصی USB به‌جای بلوتوث عمومی)، میکروفون مناسب گفت‌وگوی تیمی، و طراحی برای ساعت‌ها استفادهٔ پیوسته به‌جای حمل روزانه. در مقابل، هدست گیمینگ معمولاً سنگین‌تر و بزرگ‌تر است.

بلوتوث برای بازی مناسب است؟

برای بازی داستانی و تک‌نفره بله. برای بازی رقابتی آنلاین نه، چون تأخیر بلوتوث می‌تواند باعث شود صدای قدم یا شلیک را دیرتر از تصویر بشنوید. در این حالت اتصال باسیم یا گیرندهٔ اختصاصی USB انتخاب درست است.

درایور بزرگ‌تر یعنی هدست بهتر برای بازی؟

نه لزوماً. درایور بزرگ‌تر معمولاً بم قوی‌تر و حجم صدای بیشتری می‌دهد، ولی آنچه در بازی رقابتی تعیین‌کننده است مکان‌یابی صوتی است — یعنی تشخیص جهت و فاصلهٔ صدا. این بیشتر به پردازش صدای فراگیر و کالیبراسیون بستگی دارد تا به قطر درایور.

هدست گیمینگ روی هر کنسولی کار می‌کند؟

نه. بعضی مدل‌ها با گیرندهٔ USB روی کامپیوتر کامل کار می‌کنند ولی روی کنسول همهٔ قابلیت‌هایشان — به‌ویژه میکروفون — شناخته نمی‌شود. مطمئن‌ترین حالت برای کنسول، هدستی است که برای همان دستگاه ساخته شده. سازگاری را حتماً قبل از خرید در صفحهٔ محصول بررسی کنید.

مطالب مرتبط

دیدگاه‌ها

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.

دیدگاه خود را بنویسید