دوربین دیجیتال سونی مدل ⁨ALPHA A7 IV 28-70⁩

قابلیت اعتماد، کلیدواژه‌ای است که برای توصیف آلفا ۷IV به کار می‌برم. عملکرد فوکوس خودکار پیوسته (AF-C) این دوربین یکی از بهترین تجربه‌هایی است که با دوربین‌های سونی داشته‌ام؛ به‌عنوان کسی که پرنده عکاسی می‌کنم، از Bird Eye-AF واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم چون در زوایای سر مختلف و نور متغیر هم پرنده‌ها را به‌خوبی تشخیص می‌دهد. سنسور ۳۳ مگاپیکسلی جدید همراه پردازنده BIONZ XR حدود ۱۵ استاپ رنج دینامیک می‌دهد و رنگ‌ها و کاهش نویز، چه در عکس و چه در فیلم، خیلی خوب از آب درآمده. اما همه‌چیز عالی نیست: دسته دوربین هنوز به اندازه کافی بلند نیست که واقعاً راحت باشد، دکمه‌ها نرم‌تر شده‌اند و آن حس کلیک‌دار قبلی را ندارند، طراحی صفحه لولایی هم با محور سنسور و لنز هم‌راستا نیست، و رزولوشن EVF و صفحه LCD ناامیدکننده و پایین است.

سنسور ۳۳ مگاپیکسلی جدید رزولوشن همه‌کاره‌ای می‌دهد که با آن می‌شود همه‌چیز را خوب انجام داد؛ ویزور هم با ۳٫۶۸ میلیون نقطه و نرخ تازه‌سازی ۱۲۰ فریم بهتر شده و فوکوس خودکار با ردیابی زنده و تشخیص چشم واقعاً پیشرفت کرده. برای فیلم هم ۱۰ بیت ۴:۲:۲ H.265 داخلی تا بیت‌ریت ۶۰۰ مگابیت و جبران‌ساز تنفس فوکوس دارد، و دو اسلات کارت حافظه (هر دو UHS-II و یکی CFexpress نوع A) خیلی به‌درد می‌خورد. اما نکات بد هم کم نیست: قیمت ۲۵۰۰ دلاری بالاست، GPS ندارد، صفحه نمایش با ۱٫۰۳ میلیون نقطه در این رده قیمتی واقعاً یک شوخی است، فیلم ۴K60 با کراپ ۱٫۵ برابر ضبط می‌شود، و رولینگ‌شاتر وقتی از کل سنسور در حالت ۷K نمونه‌برداری می‌کند خیلی بد است. از چیزهای آزاردهنده هم اینکه برست فقط با RAW فشرده به ۱۰ فریم بر ثانیه می‌رسد و با فشرده‌سازی بدون افت به ۵ فریم افت می‌کند، و بدنه نسبت به A7rIII من ارزان‌تر حس می‌شود، دکمه‌ها هنوز نرم و بی‌حس هستند. با همه این‌ها، در نهایت این دوربین خیلی از ایرادهای قبلی را رفع کرده و در مقایسه با بقیه دوربین‌های این رده، انتخابی خیلی عملی است.

از همان اول از راحتی دکمه‌ها و منوی این دوربین خوشم آمد و سبک بودنش هم خیلی به‌کارم آمد. باتری کل یک روز عروسی شش‌ساعته را دوام آورد و در پایان هنوز ۱۷ درصد شارژ داشت. در نور کم هم مثل رؤیا کار کرد؛ کل عروسی را بدون نیاز به فلاش گذراندم و برای لحظات پراسترس مثل عروسی واقعاً می‌شود رویش حساب کرد. اما همه‌چیز بی‌عیب نیست: نسبت به دوربین‌های DSLR کانن که قبلاً استفاده می‌کردم، این دوربین شکننده‌تر به نظر می‌رسد. عکس‌ها هم یک‌جور حالت دیجیتالی و صاف دارند که چهره‌ها را مسطح می‌کند، و تصویر داخل ویزور الکترونیکی گاهی آن‌قدر بد به نظر می‌رسید که فکر می‌کردم عکس خراب شده. مهم‌تر از همه، این دوربین قابلیت اکسپوژر چندگانه داخلی ندارد که برای من واقعاً یک نقطه ضعف اساسی است. در صحنه‌های نورپشت هم نتیجه نسبت به کانن مسطح‌تر و کسل‌کننده‌تر بود.

ظرفیت بافر این دوربین واقعاً بی‌سابقه است، ویدئوی ۱۰ بیتی ۴:۲:۲ و ۴K در ۶۰ فریم دارد، فوکوس خودکارش فوق‌العاده سریع جواب می‌دهد و کنترل‌های بیرونی‌اش هم بسیار گسترده است. از طرف دیگر قیمتش بیشتر مناسب حرفه‌ای‌های نیمه‌کاره است تا مبتدی‌ها، به کارت حافظه‌ی سریع نیاز دارد، و حالت S&Q هم کراپ می‌خورد. در کل می‌شود گفت این دوربین یک A1 کوچک است که در همه‌چیز به‌طرز ترسناکی خوب است اما کمتر از نصف قیمتش تمام می‌شود؛ به‌جای اینکه آن را دوربین full-frame مقدماتی بدانیم، باید ابزاری قدرتمند برای عکاسان و فیلم‌بردارهای جدی دانست که حاضرند با پیچیدگی‌هایش کنار بیایند.