از نمایشگر انعطاف پذیر تا واقعیت افزوده

چند سال پیش، ایده‌هایی مانند گوشی تاشو، حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر یا دوربین با زوم اپتیکال چند‌برابری بیشتر شبیه رؤیای علمی-تخیلی بودند تا واقعیت. اما صنعت موبایل با سرعتی سرسام‌آور پیش رفت و امروز بیشتر آن پیش‌بینی‌ها به بخشی عادی از گوشی‌های ما تبدیل شده‌اند. در این مطلب از مگ تداکس، مروری می‌کنیم بر فناوری‌هایی که زمانی «آیندهٔ موبایل» خوانده می‌شدند و اکنون به بلوغ رسیده‌اند؛ از نمایشگرهای انعطاف‌پذیر تا واقعیت افزوده.

نمایشگرهای تاشو و انعطاف‌پذیر

سال‌ها از نمایشگرهای تاشو به‌عنوان «انقلاب بعدی موبایل» یاد می‌شد. آنچه زمانی صرفاً یک نمونهٔ آزمایشگاهی بود، امروز به یک دستهٔ محصول کاملاً واقعی تبدیل شده است. سامسونگ با خانوادهٔ گلکسی Z Fold و Z Flip این فناوری را عمومی کرد و برندهای دیگری مانند شیائومی، آنر، هواوی و اوپو نیز مدل‌های تاشوی خود را روانهٔ بازار کردند. حتی اگر گوشی‌های کاملاً تاشو به سلیقهٔ همه نباشند، فناوری نمایشگرهای مقاوم و منعطف، امروز خیال بسیاری از کاربران را از آسیب‌های فیزیکی راحت‌تر کرده است.

حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر

روزی که تولیدکنندگان به سمت نمایشگرهای تمام‌صفحه و کم‌حاشیه حرکت کردند، دکمهٔ فیزیکی هوم و حسگر اثر انگشت جلویی قربانی شدند. راه‌حل، انتقال حسگر به زیر نمایشگر بود؛ فناوری‌ای که آن زمان تازه در حال توسعه بود و امروز در بیشتر پرچم‌داران دیده می‌شود. این حسگرها دو نوع اصلی دارند:

• اپتیکال: با تاباندن نور به انگشت و ثبت تصویر آن کار می‌کند؛ سریع و رایج در گوشی‌های میان‌رده و برخی پرچم‌داران.
• فراصوت (اولتراسونیک): با امواج فراصوت یک تصویر سه‌بعدی دقیق می‌سازد؛ امن‌تر و حتی با انگشت خیس یا کثیف هم بهتر کار می‌کند و در پرچم‌داران سامسونگ استفاده می‌شود.

دوربین‌های با زوم اپتیکال و پریسکوپی

دوربین دوگانه که زمانی یک قابلیت خاص بود، به استانداردی حتی در میان‌رده‌ها تبدیل شد. اما تحول بزرگ‌تر در زوم اتفاق افتاد. اگر زمانی زوم اپتیکال دو‌برابری اول راه بود، امروز دوربین‌های پریسکوپی زوم اپتیکال ۵ برابری و بیشتر را بدون افت کیفیت ارائه می‌دهند و با کمک هوش مصنوعی، زوم دیجیتال ترکیبی چند ده‌برابری هم ممکن شده است. آنچه در سری‌های پرچم‌دار سامسونگ، هواوی و اپل می‌بینیم، ادامهٔ همان مسیری است که سال‌ها پیش آغاز شد.

ناوبری داخلی و واقعیت افزوده

همه ما از GPS برای مسیریابی در فضای باز استفاده کرده‌ایم، اما مسیریابی در فضای بسته چالشی جداگانه بود. ایدهٔ سیستم موقعیت‌یابی بصری (VPS) مبتنی بر واقعیت افزوده، ترکیبی از بینایی کامپیوتر، یادگیری ماشین و نقشه‌برداری داخلی را برای تعیین موقعیت کاربر بدون نیاز به سیگنال GPS پیشنهاد کرد. پلتفرم‌های اولیه واقعیت افزوده جای خود را به راهکارهای فراگیرتر دادند و امروز واقعیت افزوده در حوزه‌های آموزش، گردشگری، خرده‌فروشی و بازی‌ها کاربردهای گسترده‌ای پیدا کرده است؛ از فیلترهای سه‌بعدی تا نمایش مسیر روی تصویر زندهٔ دوربین.

نمایشگرهای با نرخ نوسازی متغیر

برای روان بودن انیمیشن‌ها، بازی‌ها و تجربه‌های واقعیت مجازی، به نمایشگرهایی با نرخ نوسازی بالا نیاز بود؛ اما نرخ بالای ثابت، باتری را سریع خالی می‌کرد. راه‌حل، نمایشگرهای با نرخ نوسازی متغیر بود که ابتدا با نام ProMotion در آیپد پرو معرفی شد و سپس به گوشی‌ها راه یافت. امروز پنل‌های LTPO AMOLED می‌توانند نرخ نوسازی را به‌صورت پویا از ۱ تا ۱۲۰ هرتز تغییر دهند: بالا برای اسکرول و بازی، پایین برای تصاویر ثابت به‌منظور صرفه‌جویی در باتری. این دقیقاً همان چیزی است که سال‌ها پیش پیش‌بینی می‌شد.